بخشی از کاهش تولید گندم مربوط به ضایعات آن است. بنابراین، مطالعه برای کاهش تلفات و هزینه‌های مربوط به آن امری ضروری است. بخش قابل توجهی از هزینه‌های تولید گندم (حدود ۳۰ درصد) مربوط به مرحله برداشت آن است. مدیریت مطلوب این مرحله برای کاهش تلفات امری ضروری است. میانگین افت کمباینی در ایران و در مناطق مختلف کشور بین ۲/۳ تا ۷/۸ درصد گزارش شده است و از جمله عوامل مؤثر بر این افت تنظیم نبودن کمباین، مناسب نبودن رطوبت نسبی هوا و عمر زیاد کمباین‌هاست. بررسی‌ها و پایش‌های میدانی کمباین‌های در حال برداشت در سال‌های مختلف نشان داده است که مشکل اصلی کارشناسان ناظر و بهره‌برداران در مواجه با تلفات گندم، نداشتن شناخت و ناآگاهی از کمباین و تشخیص ندادن منشا و دلایل افت ناشی از کمباین در هنگام برداشت است. بنابراین، بهره‌برداران با مطالعه این نشریه شناخت کافی در زمینه کمباین، منشا افت دانه، و دلایل افت دانه پیدا خواهند کرد و با مدیریت درست برداشت و رعایت نکات آسان و کاربردی، تلفات را کاهش خواهند داد و محصول بیشتری به‌دست خواهند آورد.

در این دستورالعمل، علاوه بر معرفی قسمت‌های مختلف کمباین، وظایف و تنظیمات مربوط به هر واحد کمباین معرفی شده‌است. میزان افت دانه گندم در قسمت‌های مختلف کمباین و راهکارهای کاهش افت کمباینی دانه نیز بیان شده‌است. کارشناسان ناظر برداشت گندم و کارشناسان ترویج، بهره‌برداران و شرکت‌های خدمات مکانیزه و کمباین‌داران از مخاطبان اصلی این دستورالعمل هستند.

این نشریه فنی با شماره ۷۰۱۳۱ در ۱۹ مهرماه ۱۴۰۵ در مرکز فناوری اطلاعات و اطلاع‌رسانی کشاورزی سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی ثبت شده است. فایل محتوا از بخش انتشارات الکترونیکی سایت موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، قابل دریافت است.