آبیاری بارانی یکی از روش‌هایی است که آب از طریق لوله در داخل مزرعه منتقل و با سرعتی مساوی يا کمتر از سرعت نفوذ آب در خاک از طریق آبپاش‌ها به صورت باران نسبتاً یکنواخت بر سطح مزرعه پخش می‌شود. سامانه‌های آبیاری بارانی به دو دستۀ کلی ثابت و متحرک در حین آبیاری تقسیم‌بندی می‌شوند. هر یک از این سامانه‌ها مزایا و محدودیت‌های خود را دارد که باید در زمان طراحی مد نظر قرار گیرند. اگر در طراحی و اجرای سامانۀ آبیاری دقت لازم به‌ کار برده شود و از تجهیزات و وسایل با کیفیت با هدف توزیع یکنواخت آب استفاده شود، اما مدیریت بهره‌برداری و نگهداری به درستی پیش نرود، هدف اصلی که آبیاری یکنواخت است تامین نخواهد شد و این سامانه‏ها در مدت زمان کوتاهی پس از بهره‏برداری با مشکل جدی روبه‌رو خواهند شد. بنابراین، پس از طراحی و اجرای سامانه لازم است سامانۀ آبیاری در حین بهره‌بردای از جنبه‌هاي مختلف فنی و بهره‌برداری ارزيابي شود و نقاط ضعف و قوت آن تعیین و در صورت نیاز راهکارهایی برای بهبود وضعیت موجود ارائه گردد. با توجه به اینکه سامانۀ آبیاری بارانی ثابت با جابه‌جایی آبپاش‌ها در سطح بیشتری از اراضی کشور توسعه یافته‌است، هدف اختصاصی این نشریۀ فنی معرفی شاخص‌های ارزیابی، نکات کلیدی در روش آزمون مزرعه‌ای، و نحوۀ محاسبه شاخص‌ها و ارائه مثال کاربردی برای ارزیابی سامانۀ‌ مذکور در مزرعه است.

این نشریه فنی با شماره ۷۰۰۲۷ در تاریخ ۲۹ شهریورماه ۱۴۰۵ در مرکز فناوری اطلاعات و اطلاع‌رسانی کشاورزی سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی ثبت شده است. فایل نشریه از بخش انتشارات الکترونیکی سایت موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، قابل دریافت است.