گزارش نهایی پروژه تحقیقاتی با عنوان "استفاده از فناوری‌های اولیه پس از برداشت محصولات سبزی و صیفی گلخانه‌ای برای افزایش ماندگاری و بازاررسانی آنها در استان همدان» توسط خانم مهندس فریبا بیات عضو هیأت علمی بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی همدان به عنوان مجری در دو سال زراعی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ و ۱۴۰۴-۱۴۰۳ اجرا شد.
با وجود توسعه گلخانه‌های استان همدان و افزایش ظرفیت تولید، چالش حفظ کیفیت محصولات تا بازار نهایی وجود دارد. از این رو، این پژوهش با هدف تعیین سطح فناوری‌های پس از برداشت در ۱۵۰ گلخانۀ استان همدان اجرا شد. اطلاعات مربوط به سازۀ گلخانه، مدیریت منابع انسانی و تجهیزات پس از برداشت برای محصولات گوجه‌فرنگی، خیار، فلفل دلمه‌ای و کلم‌بروکلی جمع‌آوری شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه و بازدیدهای میدانی گردآوری شدند و شاخص‌های مربوطه امتیازدهی و وزن‌دهی شدند. در نهایت گلخانه‌ها بر اساس مجموع امتیازات وزنی کسب شده، در سه سطح فناوری (یک، دو و سه) طبقه‌بندی شدند. نتایج نشان داد میانگین امتیاز وزنی کسب‌شده برای گلخانه‌های تولیدکنندۀ فلفل دلمه‌ای ۱۸۳۹، گوجه‌فرنگی ۱۷۷۷ و خیار ۱۵۸۰ بود. بر اساس سطح‌بندی فناوری، ۴/۷۴ درصد از گلخانه‌های فلفل دلمه‌ای در سطح سه فناوری قرار داشتند و ۵/۶ درصد از آنها به سطح یک تعلق داشت. در مقابل، ۳/۱۷ درصد گلخانه‌های گوجه‌فرنگی سطح یک، ۷/۴۵ درصد در سطح دو و ۳۷ درصد در سطح سه فناوری توزیع متعادل‌تری داشتند. گلخانه‌های خیار نیز با ۶/۱۶ درصد در سطح یک، ۷/۴۱ درصد در سطح دو و ۷/۴۱ درصد در سطح سه فناوری الگویی مشابه گوجه‌فرنگی داشتند. ارتقا از سطح سه فناوری به سطح دو نیازمند بهبود سازه، مدیریت منابع انسانی و فرایندهای پس از برداشت است و گذار از سطح دو به سطح یک به هوشمندسازی، توسعه زنجیرۀ سرد و تجهیزات پس از برداشت نیاز دارد. بر اساس دسته‌بندی معیارهای مؤثر بر کیفیت محصولات گلخانه‌ای مدیریت آفات، بیماری‌ها و کشش بازار بالاترین اولویت را نزد گلخانه‌داران داشتند، در حالی که مراحل پس از برداشت در پایین‌ترین سطح اهمیت قرار داشتند.