پروژه تحقیقاتی ملی با عنوان " پياده‌سازي، پايش و ارتقاي سامانه هوشمند مديريت آبياري در مزارع الگويي" توسط جناب آقای دکتر محمد مهدی نخجوانی مقدم عضو هیأت علمی بخش تحقیقات مهندسی آبیاری و زهکشی ستاد موسسه و مجریان ستادی و استانی طی دو سال اجرا شد.
اولين قدم براي مقابله با چالش محدوديت منابع آبي در کشور، بهينه‌سازي مصرف آب بخش کشاورزي و افزايش بهره‌وري آب است. يکي از روش‌هاي افزايش بهره وري آب در بخش کشاورزي، به کاربردن سامانه‌هاي هوشمند مديريت آبياري در مزارع کشاورزان است. اين سامانه‌ها مي‌توانند ميزان دقيق رطوبت خاک مزارع و وضعيت آب و هوا را پيش‌بيني کنند. با قابليت برنامه‌پذير بودن اين سامانه‌ها، هر کشاورز مي‌تواند ضمن تعيين زمان دقيق و ميزان رطوبت مورد نياز براي هر گياه، آبياري مزارع خود را در ساعت مشخص و در صورت کمبود رطوبت انجام دهد و حتي مي‌تواند با استفاده از اطلاعات هواشناسي محاسبه احتمال بارش باران، آبياري را به تاخير بيندازد که اين باعث به هدر نرفتن آب مي‌شود و کشاورزان مي‌توانند شرايط مطلوب را جهت به ثمر رسيدن محصولات خود فراهم کنند. به منظور ترويج سامانه‌هاي هوشمند آبياري براي استفاده توسط عموم کشاورزان، بايستي اين سامانه‌ها به طور جامع ارزيابي شده و نقاط قوت و ضعف آن‌ها شناسايي شود.
بر این اساس پروژه ملی "پياده‌سازي، پايش و ارتقاي سامانه هوشمند مديريت آبياري در مزارع الگويي" به عنوان یکی از پروژه­های طرح الگویی ملی "هوشمندسازی آبیاری" با هدف برنامه ریزی بهینه آبیاری و ارتقا بهره­وری آب در مزارع الگويي در ۹ استان کشور (چهارمحال و بختياري، خراسان رضوي، بوشهر، ايلام، اردبيل، مازندران، کرمانشاه، قم، زنجان) با تمرکز بر محصولات کشاورزي استراتژيک در طول ۲ سال زراعی و در ۵ فاز اجرا شد. اين فازها به ترتيب شامل؛ انتخاب مزارع الگویی، آموزش و توجیه کارشناسان اجرایی و تحقیقاتی، اخذ اطلاعات پایه و محیطی و  پیاده­سازی و اجرای سامانه هوشمند در مزارع الگویی، پایش سامانه هوشمند مدیریت آبیاری و ارتقاء سامانه هوشمند مدیریت آبیاری (بصورت پویا) بود. نتایج نشان داد که استفاده از قابلیت هوش مصنوعی در مدیریت آبیاری مزارع الگویی ۹ استان مختلف، ضمن کاهش ۱۰ درصدی مصرف آب، سبب افزایش ۲۱ درصدی بهره­وری آب محصولات کشاورزی شده است. از نظر اقتصادی، بکارگیری فناوری مذکور، موجب صرفه‌جویی اقتصادی و افزایش درآمد کشاورزان شد. از نظر اجتماعی، این فناوری با فراهم‌سازی تصمیم‌گیری مبتنی بر داده، به ارتقاء دانش کشاورزان و ترویج کشاورزی نوین کمک کرده و از طریق اجرای موفق در اقلیم‌های متنوع، قابلیت بومی‌سازی و توسعه ملی آن را اثبات نمود.