بازار جهانی دانه انار خشک با افزایش تقاضا برای محصولات سالم و طبیعی، به ماده‌ای کاربردی در صنایع غذایی، دارویی و آرایشی تبدیل شده است. ایران به عنوان یکی از بزرگترین تولیدکنندگان این محصول، علی‌رغم داشتن پتانسیل صادراتی بالا، با چالش‌هایی نظیر فناوری فرآوری ضعیف، نبود استانداردسازی و محدودیت‌های تجاری روبروست. آینده این بازار در گرو نوسازی صنایع فرآوری، تمرکز بر ارزش افزوده و حل موانع زنجیره تامین در سطح ملی است. با توجه به حجم بالای تلفات، دورریز و افت ارزش پس از برداشت انار در ایران، ارزیابی فناوری‌های خشک‌کردن برای تولید محصولی با ارزش افزوده و پایدار، امری ضروری است. فناوری‌های نوین و ترکیبی، به‌ویژه خشک‌کردن با مایکروویو-خلأ، راهکار‌های بهینه شناخته می‌شوند. این روش‌ها موفق به حفظ مؤلفه‌های کیفی کلیدی مانند رنگ، طعم و ترکیبات فعال زیستی (مانند آنتوسیانین‌ها و آنتی‌اکسیدان‌ها) می‌شوند. در مقابل، روش‌های سنتی (آفتابی) و متداول (هوای داغ) با وجود باصرفه بودن، به دلیل اینکه زمان‌بر هستند یا تخریب حرارتی را به دنبال دارند، کیفیت محصول را به شدت تحت تأثیر قرار می‌دهند. بنابراین، انتخاب و به‌کارگیری فناوری خشک‌کردن مناسب، که به کاربرد نهایی محصول بستگی دارد، نقشی حیاتی در کاهش تلفات، دورریز و افت ارزش، ارتقای مزیت رقابتی و بهره‌برداری از پتانسیل بازار جهانی دانه‌های انار خشک ایفا می‌کند. در این نشریه توصیه‌های لازم برای خشک کردن خانگی و صنعتی دانه انار ارائه شده است.

این نشریه فنی با شماره ۶۹۴۴۲ در تاریخ ۱۹ خرداد ۱۴۰۵ در مرکز فناوری اطلاعات و اطلاع‌رسانی کشاورزی سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی ثبت شده است. فایل نشریه از قسمت انتشارات الکترونیکی سایت مؤسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، همچنین تالار ترویج دانش و فنون کشاورزی قابل دریافت است.