پروژه تحقیقاتی با عنوان " تعیین ضریب زبری و میزان تلفات نشت در فناوری بتن پارچه‌ای به‌عنوان پوشش کانال‌های آبیاری" به سرپرستی جناب آقای دکتر علی مختاران (عضو هیئت علمی بخش تحقیقات مهندسی آبیاری و زهکشی ستاد موسسه) اجرا گردید.

پروژه مذکور  با هدف ارزیابی محصول بتن پارچه‌ای و همچنین بررسی عوامل زیست‌محیطی و اقتصادی در مقایسه با سایر پوشش‌ها به‌ویژه بتن سنتی درجا اجرا شده در کانال‌های آبیاری درجه ۳ و ۴ و با همکاری مشترک موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، دانشگاه جامع امام حسین (ع) و قرارگاه خاتم الانبیا اجرا گردید.

نتایج و دستاوردهای شاخص:

  1. ارزیابی های صورت گرفته نشان داد که میزان ضریب زبری و نشت در کانال‌های با پوشش بتن پارچه‌ای به‌ترتیب حدود ۳۵% و ۵۸% کمتر از بتن سنتی درجا موجود در مناطق مورد پایش بود. همچنین مقادیر سرعت و تنش برشی به‌ترتیب به‌ترتیب ۵۴% و ۱۱% نسبت به پوشش بتن در شرایط استانداردUSBR کمتر بود.

  2. در بررسی  اقتصادی محصول بتن پارچه ای در مقایسه با بتن سنتی درجا برای ۴۶۵ کیلومتر طول کانال با تیپ های مختلف (درجه ۳ و ۴) برای شرایط بدون تعدیل در دوره اجرا، ۱۱ درصد و با در نظر گرفتن تعدیل، نزدیک به ۴۸ درصد ارزان‌تر از بتن سنتی درجا  بود.

  3. از منظر زیست‌محیطی فناوری مذکور آثار مثبت و پایداری در ابعاد فیزیکی، بیولوژیکی و اجتماعی در مراحل اجرا و بهره برداری برجای گذاشت.

  4. برپایه نتایج این پژوهش، بتن پارچه‌ای به‌طور موثرتر و پایدارتر از سایر پوشش­ها در بهبود خصوصیات هیدرولیکی و ارتقای کارایی زیرساخت‌های آبیاری می‌تواند در شرایط محدودیت منابع آبی و تغییر اقلیم ایران، نقش به‌سزایی ایفا کند.