علی مختاران، عضو هیئت علمی بخش آبیاری و زهکشی مؤسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی در گفتگو با ایانا مطرح کرد:

‌«حسابداری آب با ارائه تصویر دقیق از منابع و مصارف در مقیاس حوزه‌های آبریز، مبنای اصلاح الگوی کشت، کاهش محصولات پرمصرف و حرکت به سمت کشاورزی سازگار با ظرفیت واقعی آب را فراهم می‌کند.»

  • پایان تصمیم‌گیری‌های سنتی: در نبود داده‌های دقیق، تصمیم‌گیری‌ها عمدتاً تجربی است؛ اما با حسابداری آب مشخص می‌شود هر حوزه چقدر آب دارد و سهم هر بخش (کشاورزی، شرب، صنعت و محیط زیست) دقیقاً چقدر است.

  • آشکار شدن بحران‌های پنهان: این سیستم عدم توازن و برداشت‌های بی‌رویه از سفره‌های آب زیرزمینی را به‌صورت شفاف نشان می‌دهد.

  • اصلاح هوشمند الگوی کشت: کمک به جایگزینی محصولات کم‌آب‌بر در مناطق بحرانی و حرکت به سمت فناوری‌های نوین آبیاری، به‌زراعی و هوشمندسازی در مناطقی که امکان تغییر الگو وجود ندارد.

  • سیستم هشداردهنده مدیریت: شناسایی نقاط پرمصرف، کم‌بازده و الگوهای ناپایدار کشاورزی.