یارقلی با اشاره به اجرای این طرح در اقلیم‌ها و شرایط مختلف، گفت: سامانه‌های مختلف آبیاری هوشمند در شرایط آب، خاک و محصولات متفاوت مورد ارزیابی قرار گرفته‌اند تا نقاط قوت و ضعف آن‌ها برای توسعه در مقیاس ملی شناسایی شود.
وی افزود: در اجرای این طرح حدود ۴۰ نفر از همکاران تحقیقاتی مؤسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی با بخش آب و خاک و مراکز تحقیقاتی استان‌ها همکاری داشته‌اند و ارزیابی سامانه‌ها در باغ‌ها و مزارع انجام شده است.
عضو هیئت علمی مؤسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی با اشاره به نتایج به‌دست‌آمده اظهار کرد: حجم آب آبیاری حدود ۱۲ تا ۱۳ درصد کاهش یافته و افزایش بهره‌وری نزدیک به ۲۵ درصد ثبت شده است؛ همچنین در حدود ۹۰ درصد موارد، کاهش مصرف آب و افزایش عملکرد مشاهده شد.
یارقلی ادامه داد: آبیاری هوشمند صرفاً به معنای اتوماسیون نیست؛ بلکه سامانه باید بتواند بر اساس داده‌ها، تغییر شرایط و نیاز آبی گیاه، تصمیم مناسب را برای برنامه آبیاری اتخاذ کند.
وی همچنین توسعه زیرساخت‌های ارتباطی، تجهیزات اندازه‌گیری حجم و کیفیت آب، پایش آب و خاک و آموزش و پشتیبانی از بهره‌برداران را از الزامات توسعه آبیاری هوشمند عنوان کرد.